کابوس

خدایا، وحشت تنهاییم کشت

کسی با قصه ی من آشنا نیست

درین عالم ندارم  هم زبانی

به صد اندوه می نالم-روا نیست-.

شبم طی شد،کسی بر در نکوبید.

به بالینم چراغی کس نیفروخت.

نیامد ماهتابم بر لب بام،

دلم از این همه بیگانگی سوخت.

به رو ی من نمی خندد امیدم

شراب زندگی در ساغرم نیست.

نه شعرم می دهد تسکین به حالم ،

به غیر از اشک غم در دفترم نیست.

بیاای مرگ ،جانم بر لب آمد

بیا در کلبه ام شوری برانگیز

بیاشمعی به بالینم بیفروز

بیاشعری به تابوتم بیاویز!

دلم درسینه کوبد سربه دیوار

که این مرگ است و بردرمی زند مشت!

-بیا،ای هم زبان جاودانی،

که امشب وحشت تنهاییم کشت!

آخرین جرعه این جام

همه می پرسند:

-« چیست در زمزمه مبهم آب؟

چیست در همهمه دلکش برگ؟

چیست در بازی آن ابر سپید،

روی این آبی آرام بلند،

که ترا می برد اینگونه به ژرفای خیال

چیست در خلوت خاموش کبرترها؟

چیست در کوشش بی حاصل موج؟

چیست در خنده جام؟

که تو چندین ساعت

مات و مبهوت به آن می نگری!؟ »

-نه به ابر،

نه به آب،

نه به برگ

نه به این آبی آرام بلند،

نه به این خلوت خاموش کبوترها،

نه به این آتش سوزنده که لغزیده به جام

من به این جمله نمی اندیشم.

به ادامه مطلب رجوع کنید...

تبریک سال 88

سلام.

امیدوارم سال نو برای شما و خانواده محترمتون سال خوب و پر برکتی باشه.

سال ۸۷ هم با تمام خوبی ها و خوشی ها و سختی ها و رنج ها تموم شد و باید خودمون رو برای سال نو آماده کنیم.

میخواستم از فرصت استفاده کنم و از همه کسانی که امسال با وبلاگ من همراه بودن تشکر کنم. البته باید بگم که امسال کم رونق ترین سال وبلاگی من بود و تا به حال نشده بود که وبلاگم اینقدر بی رونق باشه. ان شاالله که سال بعد بهتر بشه که البته فکر نمی کنم چون مشغله ها بیشتر میشه.       ولی نمی تونم از دوستای خوبم دل بکنم و هر از چند گاهی یه سری می زنم.

از تمام کسانی که دلشون رو شکستم طلب عفو می کنم (علی الخصوص تویی که می دونم نمی بخشیم). نمی خوام از خودم خاطره بد به جا بزارم ولی خوب بعضی وقتها همه چی دست به دست هم میده که یه اتفاقی بیفته. حلالم کن

اگر بخوام اسم دوستای وبلاگی رو بیارم خیلی زیاد میشه (می تونید به پیوندها نگاه کنید). همین جا از همتون تشکر می کنم که منو تنها نزاشتید و نوشته های منو خوندید و نظر دادید. سالی پر از خوبی و خوشی و برکت و عشق و موفقیت و سلامتی و... برای همه شما و خانواده هاتون و تمام مردم ایران آرزو می کنم.

 

پی نوشت:

• به احتمال زیاد (ان شاالله) من تحویل سال مشهد مقدس هستم و اگر جواب نظراتتون رو ندادم از دستم دلگیر نشید. اگر لایق باشم برای همتون دعا می کنم و به دعای همتون محتاجم.
• عیدتون مبارک

اگر عشق نبود....

 

از غم خبری نبود اگر عشق نبود                                      دل بود ولی چه سود، اگر عشق نبود

بی رنگتر از نقطه موهومی بود                                                 این دایره کبود، اگر عشق نبود

از آینه ها غبار خاموشی را                                            عکس چه کسی زدود، اگر عشق نبود؟

در سینه هر سنگ دلی در تپش است                                 از این همه دل چه سود، اگر عشق نبود؟

بی عشق دلم جز گرهی کور چه بود؟                                دل چشم نمی گشود، اگر عشق نبود

از دست تو در این همه سرگردانی                                    تکلیف دلم چه بود، اگر عشق نبود؟

                                                                                                "زنده یاد قیصر امین پور"

تعارف

سلام.

توی این پست یه شعر از ایرج میرزا رو تو وبلاگ قرار میدم که در مورد زیاده روی در تعارف کردن هست و خوشحال میشم که بعد از خواندن دقیق شعر نظرتون رو راجع به این شعر بیان کنید.

یا رب این عادت چه می باشد که اهل ملک ما --- گاهِ بیرون رفتن از مجلس ز در رم می کنند

جمله بنشینند با هم خوب و برخیزند خوش     --- چون به پیش در رسد از همدگر رم می کنند

همچنان در موقع وارد شدن در مجلسی         --- گه ز پیش رو گهی از پشت سر رم می کنند

در دم در این یکی بر چپ رود آن یک به راست  --- از دو جانب دوخته بر در نظر رم می کنند

بر زبان آرند بسم ا... بسم ا... را                   --- گویی یا جن دیده یا از جانور رم می کنند

این که وقت رفت و آمد بود اما این گروه           --- در نشستن نیز یک نوع دگر رم می کنند

این یکی چون می نشیند دیگری ور می جهد  --- تا دو نوبت گاه کم گه بیشتر رم می کنند

فرضاْ اندر مجلسی گر ده نفر بنشسته بود      --- چون یکی وارد شود هر ده نفر رم می کنند

گویی اندر صحنه مجلس فنر بنشانده اند        --- چون یکی پا می نهد روی فنر رم می کنند

نام این رم را چو نادانان ادب بنهاده اند           --- بیشتر از صاحبان سیم و زر رم می کنند

از برای رنجبر رم مطلقاْ ممنوع نیست            --- تا توانند از برای گنج ور رم می کنند

گر وزیری از در آید رم مفصل می شود            --- دیگر آنجا اهل مجلس معتبر رم می کنند

هیچ حیوانی ز جنس خود ندارد احتراز           --- این بشرها از هیولای بشر رم می کنند

 

  * پی نوشت

     - لطفاً شعر بالا را با واقع نگری بیشتری مطالعه کنید و به مفهوم شعر دقت بیشتری کنید.

     - هر نقدی قابل قبول است.

فصل رفته عشق

تحمل کن عزیز دل شکسته

تحمل کن به پای شمع خاموش

تحمل کن کنار گریه من

به یاد دلخوشی های فراموش

جهان کوچک من از تو زیباست

هنوز از عطر لبخند تو سرمست

واسه تکرار اسم ساده توست

صدایی از من عاشق اگر هست

منو نسپار به فصل رفته عشق

نزار کم شم من از آینده تو

به من فرصت بده گم شم دوباره

توی آغوش بخشاینده تو

به من فرصت بده برگردم از من

به تو برگردم و یار تو باشم

به من فرصت بده باز از سر نو

دچار تو گرفتار تو باشم

نزار از رفتنت ویران شه جانم

نزار از خود به خاکستر بریزم

کنار من که وامی پاشم از هم

تحمل کن.. تحمل کن.... عزیزم

به من فرصت بده رنگین کمون شم

از آغوش تو تا معراج پرواز

حدیث تازه عشق تو ام من

به پایانم نبر از نو بی آغاز

تقدیر

باید تو رو پیدا کنم، شاید هنوز هم دیر نیست

تو ساده دل کندی ولی، تقدیر بی تقصیر نیست

با این که بی تاب منی، بازم منو خط می زنی

باید تو رو پیدا کنم، تو با خودت هم دشمنی

کی با یه جمله مثل من، می تونه آرومت کنه

اون لحظه های آخر، از رفتن پشیمونت کنه

دلگیرم از این شهر سرد، این کوچه های بی عبور

وقتی به من فکر می کنی، حس می کنم از راه دور

آخر یه شب این گریه ها سوی چشامو می بره

عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی می پره

باید تو رو پیدا کنم، هر روز تنهاتر نشی

راضی به با من بودنت، حتی از این کمتر نشی

پیدات کنم حتی اگه پروازمو پر پر کنی

محکم بگیرم دستتو، احساسمو باور کنی

آی دی دلم هک نمیشه!!!

راستش یه چند مدتی بود که شیطون آی دی دلم رو هک کرده بود و از طرف من هرچی دلش میخواست به خدا میگفت و من نگران بودم که آیا همه ی این حرفا که واقعا مال من نیست، آیا به پای من ریخته میشه؟ و یه روز به خودم اومدم و دیدم که با آی دی دل من اونقدر چرند و پرند به خدا گفته که غم،دلموگرفته وحس کردم یه چیزی رو دلم داره سنگینی میکنه و آخر هم اونقدر اون بار سنگین بود که دلم شکست،زارزارگریه کردم و به دنبال کمک رفتم. اول از دلم پرسیدم واون گفت از اونجایی که شیطون یه ویروسه و ازطرف دیگه چون هکت هم کرده باید دنبال یه ضد ویروسو یه ضدهک بری که ضمنا هم خیلی قوی باشه و همیشه هم به روز بشه. بازازش پرسیدم که از کی باید بگیرم؟ اونم گفت: خودت بهتر میدونی که باید اونو از نمایندگی های مجاز بگیری تا بهت قلابیش رو ندن. به همین خاطر اول از همه رفتم پیش اونایی که باخدا دوست تر بودن بامحمد(ص) که یکی از دوستای خوب خدا بود صحبت کردم و اون یه ضدویروس قوی به نام ایمان و یقین به اضافه ی یه دفترچه ی راهنما بهم داد و گفت اگه دقیقا همه ی مطالبش رو بفهمی و عمل کنی هیچ وقت دیگه هک نمیشی ومن ازش گرفتم و خداحافظی کردم،اومدم خونه ولی یه کم که فکر کردم فهمیدم که من هنوز بعضی از زوایای پنهان خود دفترچه رو به خاطر اینکه خیلی سطح بالا نوشته شده بود نمی فهمیدم. باز پیشش رفتم و گفتم  من که طرز استفاده ی بهینه از این برنامه ی زندگی رو نمیدونم! سوادم برای فهمیدن این دفترچه کافی نیست و ترسیدم مثل  خیلی از آدمها روزی 600 بار هک بشم چون باچشم دلم می دیدم که نه تنها هک شدن که هیچ، تازه بعضیاشون هم رفتند و آی دی شیطون رو هک کردن و بقیه مردم رو ویروسی میکنند.به همین خاطر از مهندس کمک خواستم،ایشونم از طرف خدا 12 فایل صوتی- تصویری آن لاین بهم داد و گفت اگه از یکی از این دوتاغافل بشی حتما هک میشی. همین کاروکردم و چنان ضدهکری ساختم که نگو. این دفعه چون می خواستم هیچ رابط و سیمی بین من و خدا نباشه به همین خاطررفتم یه اینترنت پرسرعت گرفتم، آی دی خداروکه قبلا شیطون از سیستمم دیلیت کرده بود رو ADD  کردم و حرف دلمو به خدا گفتم.