سوالی که همیشه از خودم یا هر کس دیگه که سر هر کوی و برزن و کوچه و خیابون و پارک و الی آخر گیر می آرم، می پرسم: « چرا باید کتاب بخوانم؟ » اون هم با این زندگی شلوغ و این همه کاری که اگه شاغلی همیشه خدا کار رو زمین مونده داری و اگه دانشجویی باز هم همیشه خدا درس نخونده داری (و هر جفتش هم که هیچ وقت تمومی نداره) تازه من اصلاً از اوقات فراغت هم صحبت نمی کنم. به خاطر اینکه اگه آدم قرار باشه تو اوقات فراغتش هم کتاب بخونه که دیگه هیچ. پس تکالیف این همه فیلمی که هر ساله تو هالیوود و بالیوود ساخته میشه چیه؟ ( بخصوص بالیوود با اون همه ستون که اون وقت دیگه کسی نیست مثل فرفره دورشون بچرخه!) از فیلم هم که بگذری، می رسیم به تلویزیون و برنامه هاش. آخه مگه میشه این همه کارشناس و برنامه ریز و کارگردان و بازیگر بیکار بشینن توی خونه شون که چی؟ که تو می خوای کتاب بخونی؟ می خوام نخونی! بعدش هم که نوبت بزرگترین تفریح نه، سرگرمی هم نه، بزرگترین اختراع بشر می رسه: فوتبال، عشق من، عشق تو، عشق همه. آخه اگه قرار باشه کسی نره استادیوم یا پای همون جعبه جادویی نشینه و پخش زنده یا مرده فوتبال رو از کانال یک تا چند نبینه، مگه 11 نفر آدم گنده اینور زمین 11 نفر دیگه اونور زمین، بیکارن که دنبال یک توپ هی بدوند اینور و اونور زمین و همین طور تا 90 دقیقه.(تازه از داور با اون لباس زرد قناری و کارت های رنگارنگ و سوت قشنگش و نیمکت نشین ها و دست اندر کاران و در مجموع دیگر حماسه آفرینان این پدیده تاریخی هم فاکتور گرفتم). از نظر علمی و جامعه شناسی هم اگه برخی جوانان عزیز بعد از بازی هیجانات لطیف دوران جوانی و بلوغ را با چماق سر اتوبوس ها و پنجره هاش خالی نکنند، پس کجا این احساسات ملایم را از خودشان بروزبدن؟ دست آخر هم نوبت دوستامونه که باید ببینیمشون و باهاشون بریم جردن و فرشته .....
ادامه مطلب
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط سعید در 86/08/28 و ساعت
17:17 |